Melbourne.. Martin en Wouter langzaam uit elkaar

Elke middag is hier de state library geopend. Jullie denken ook...? Wouter naar de bibliotheek? Ja hier kan je namelijk gratis zo lang op internet als je zelf wilt! Dus vandaar dat ik maar weer eens de tijd neem om een verhaaltje te schrijven.

Na ongeveer 4nachten in het YHA hostel te hebben geslapen tegen een prijs van 30.50dollar per nacht vond Wouter het wel mooi geweest. Een veeel goedkoper hostel om de hoek. 22dollar per nacht. Ook hier een mooie keuken, 24uur receptie en natuurlijk een nette badkamer + Wc's. Mijn eerste 2nachten sliep ik op de kamer met 2 jongens uit Newcastle. Zij waren net aangekomen en werkten voor een advocatenbureau tegen een loon van 30dollar per uur. Voor hun was het dus een hele goede optie om een apartementje in Melbourne te zoeken voor de komende 6maanden. De laatste 2 nachten heb ik heerlijk in mijn 1tje in een 4persoonskamer gelegen. Niet alleen erg prettig voor mij maar ook voor mijn eventuele kamergenoten. Ik werk namelijk in een club. Dat betekent dat ik zo rond een uur of 10/11 in de avond begin en de volgende ochtend om een uur of 5 mijn bedje ga opzoeken. Waarna ik graag tot een uur of 1 wil uitslapen.

Echter wil ik even een klein stukje schrijven over mijn nieuwe baan. Er zijn namelijk een aantal misverstanden geweest over de inhoud van mijn baan. Het zit namelijk zo: Ja het is waar! Ik werk inderdaad in een stripclub! Nee het is niet waar dat ik zelf in de palen hang of met alleen een mannenslip aanvrouwenof mannendrankjes sta te schenken! Sterker nog; Ik heb helemaal geen contact met het barpersoneel en met de strippers nog veel minder. Ik werk in een ruimte achter de bar waar ik er voor zorg dat de bardames genoeg drankvoorraad hebben en de verschillende soorten glazen weer schoon op hun plek terug komen. En dit allemaal tegen een loon van 30dollar per uur ( 24 euro ).

Hoe ben ik aan deze baan gekomen? Als een vreemde nuchtere Nederlandse jongen loop ik de dichtsbijzijnde kroeg binnen voor een op die avond gepland pokertoernooi. (De pokertoernooitjes zijn hier erg leuk omdat je niets hoeft in te leggen en wel 50-100dollar kan winnen.) Naast mij zit een meneer die mij en Martin welkom heet en wij raken aan de praat. Deze meneer is een geemigreerde griek waarop ik meteen mijn beste paar woordjes grieks op tafel leg. Vervolgens vraag ik hem of hij in deze bar een baan voor mij heeft waar ik een negatief antwoord op terug krijg. Echter had hij wel nog een andere club waar hij 1 man personeel nodig had. Een stripclub! Ik wilde niet gelijk toehappen dus nodigde hij mij uit om een kijkje te nemen in zijn club.. daar een rondleiding gehad en uitleg van mijn baantje. De volgende donderdagavond mijn eerste werkdag. Na 5uurtjes erg weinig doen dus 150dollar verdient.

Dit werk zal ik blijven doen totdat de auto verkocht is en mijn vlucht terug naar Nederland geboekt is.

Verder hebben wij in het YHA hostel de Utrechtse jongen Thomas leren kennen. Martin is met Thomas terug gereden naar Adelaide om vanaf daar rustig aan ' The Great Ocean Road' nog een keer te rijden. Ik verwacht ze maandag in de ochtend weer terug. Je zal het namelijk net zien.. Op het moment dat de auto 700km van de verkoopplaats af is krijg je kort na elkaar 2telefoontjes van geinteresseerde backpackers. Echter moest ik hen telleurstellen en hoop dat zij maandag nog steeds interesse hebben in voor alsnog ONZE Nissan Patrol!

Als ik op dit verhaal net zo weinig reacties krijg als op de laatste 4 verhalen weet ik het ook niet meer! Dus BRING IT ON!!

Groetjes Wouter en Martin,

Alice springs - melbourne,, Great Ocean road!!

In Alice Springs waren wij de leuke Nederlanders Bas en Eline weer tegengekomen. Een pas getrouwd stel dat thuis alles heeft achtergelaten om een wereldreis te maken. Met hen zijn wij vanuit Alice springs weer richting Adelaide gereden. Dit was een trip die we binnen 2,5 dag moesten doen. Eline en Bas hadden namelijk een auto gehuurd als ' relocation program' Dan kan je voor 5dollar per dag een auto huren om hem van punt A naar B te brengen.

Over het algemeen zijn dit goede voertuigen die makkelijk te rijden zijn. Echter was het met het voertuig van Bas en Eline even anders. In de avond gestopt bij 1 of andere bezinepomp die zelfs een eigen plaatsnam had om de Australische ANWB om hulp te vragen. Deze kwam alleen niet meer om dit tijdstip.. Als vergoeding kregen Bas en Eline een heerlijke hotelkamer. Martin en ik hebben een plekje in deze hotelkamer opgeeist.

Na een heerlijke nacht zijn we zonder verdere problemen in 1,5 dag doorgereden naar Adelaide. In Adelaide 2 nachten geslapen en ondertussen weer in contact gekomen met 2 andere oud reisgenootjes! Caroline en Claire. Met hen van Adelaide naar Wouters eindpunt gereden Melbourne! Met zijn 4miljoen inwoners de grootste stad in Zuid Australie. Op dit moment nog overdag 18/20 graden en in de avond regen en een graad of 10.

Vanaf Adelaide naar Melbourne reis je via de Great Ocean Road. Aan deze weg staan onder andere de 12 apostelen, waarvan er nog maar 6 over zijn. Dit was echter naast de bekendste hotspot van deze kustlijn niet het mooiste. De andere steencombinaties, Tunnels en cliffen waren veel indrukwekkender dan de 12 apostelen. Ik zal zo snel mogelijk deze foto's op internet zetten.

Wouter is van plan om eerder naar huis te vertrekken. In Melbourne willen we de auto verkopen en dan zal Wouter een ticket gaan boeken. Martin kiest ervoor om alleen verder te reizen. Verschillende plannen schieten door zijn hoofd dus als daar wat meer zekerheid in is zal hij jullie dat laten weten.

Totdat we de auto verkocht hebben misschien toch nog even werk zoeken en Melbourne eens goed bekijken.

verder nog een leuk feitje:

Op dit moment zijn wij 9uur vroeg met Nederland. Vanaf zaterdag gaat de tijd in Nederland 1 uur terug, dat betekent dat wij vanaf aankomende zondag 10uur tijdsverschil hebben met het thuisfront!

Groetjes,,

Martin & Wouter

Door de woestijn. Een lekke band. Alice Springs, Ayers rock etc...

Dus we waren gebleven bij het begin van onze reis richting Alice Springs.

Via Rockhampton konden we redelijk snel ( 2400km) richting Alice Springs. Wij een heerlijke eerste 2 dagen gereden. Kangaroes die geschrokken weg proberen te hoppen van de auto. Een coole Emu-papa met 5 kinders langs de weg. Hier en daar hagedisjes die wegschieten. De ene heeft geluk... de ander is nu vogelvoer.

Omdat de Kangaroes zo moeilijk te fotograferen zijn wilden wij onze auto rustig aan de kant zetten zodat we een aantal mooie foto's konden maken. Niet wetende dat de zijkant van de weg 1 grote modderzooi was. Gelukkig waren er 2 auto's langsgekomen om ons eruit te trekken. Later deze avond met hen op een parkeerplaats geslapen.

De volgende dag kozen wij ervoor om 700km binnendoor te rijden zodat we 800km minder hoefden te rijden. Na deze weg vol stenen en zand al 200km getrotseerd te hebben voelde wouter de auto iets naar links trekken. Lekke band in de middle of nowhere! 12.30 in de woestijn.. Zon op je kop en geen kant op kunnen. Na 20min rustig nadenken vond wouter het een idee om de auto op een manier met die ene band van het wegdek af te krijgen. Volgens Martin kon dit niet maar een betere optie was om het zand onder de band weg te graven. Dit ging eigenlijk vrij makkelijk en na 2uurtjes zwoegen waren we weer onderweg. Dezelfde nacht direct doorgereden naar Alice Springs waar wij om 1uur 's nachts arriveerden.

Hier bij een benzinepomp gevraagd waar we konden overnachten. Volgens deze vriendelijke man was een parkeerplaats geen optie i.v.m. de Aboriginals. Ik zal even citeren wat deze vriendelijke man ons vertelden. ' Ik zou de lokale bewoners niet vertrouwen. Als je namelijk zomaar ergens gaat slapen zou je wel eens niet meer wakker kunnen worden' Wij kozen voor een veilige camping met bewaking.

De volgende dagen eigenlijk een beetje tot rust gekomen en weer een paar oude bekenden gezien. Uit eten geweest met hen bij een heerlijke italiaan en daarna een drankje gedaan in de locale pub. In ons hostel 'Haven' hebben we Rosan leren kennen. ( ruud je blijkt haar op Facebook te hebben van je entertainmentweekend)... Hoe bedoel je toevallig!! Zij heeft met ons 3 daagjes meegereist naar de bezienswaardigheden die hier in Centraal Australie te zien zijn. Ayers rock & Kings Canyon.

3 nachtjes geslapen op een gratis camping 90km van Ayers rock af. De eerste dag waren we naar de camping toegereden en daar de avond een vuurtje gemaakt en kennis gemaakt met 2 australische jongens. Wel vroeg naar bed want de volgende dag zouden we dan de Urulu ( ayers rock ) zien.

Na een heerlijk ontbijt vertrokken naar Ayers rock. Met de moed en conditie die we op dit moment nog hadden besloten we de rots te beklimmen. 348meter hoog ( geloof ik ). Na een wandeling van 2uur waren we weer terug. Ondertussen erg mooi uitzicht gezien en hier uiteraard een paar foto's van gemaakt. Na nog een wandeling langs de 'rock'zijn we weer naar onze thuisbasis vertrokken(de gratis camping).

De volgende dag richting de Kings Canyon gereden. Hier een wandeling van ongeveer 1.5 uur gemaakt en op plekken gestaan wat niet de bedoelingwas volgens het pad. Natuurlijk zijn deze wandelingen het leukste. Vrij weinig te vertellen eigenlijk over deze rotspartijen. De foto's zullen uiteindelijk boekdelen spreken.

Inmiddels weer terugin Alice Springs. Hier een nachtje ( misschien 2 overnachten ) en dan beslissen waar onze Nissan Patrol ons heen gaat brengen.

dikke kus..

Martin en Wouter

p.s. Martin en Bas hebben 2,5 uur Quad gereden in de outback

Weer erg veel meegemaakt!

Alweer ongeveer 2 weken geleden voor het laatste een verhaaltje geschreven. En omdat wij in de tussen tijd zo ongelooflijk veel hebben meegemaakt vond ik het wel weer tijd om eens een mooi verhaal op reismee te zetten.

Nadat wij vanuit ' Port Douglas' waren vertrokken reden wij in 1 keer richting ' Bowen'. Ja dat stadje hebben jullie al eerder gelezen in onze voorgaande verhalen. Hier hebben martin en ik namelijk geprobeerd een fatsoenlijke baan te vinden. Wij kozen ervoor om terug te gaan naar ' bowen' omdat wij hier een gratis slaapplek wisten en dit maar 80km van 'Airlie Beach' af lag. Ook dit plaatsje is al eerder genoemd i.v.m. het zoeken naar werk. Dit is echter ook DE vertrekplaats richting de 'Whitsundays'. Dit is de verzamelnaam voor een eilanden groep die bestaat uit 74 eilandjes. Nadat wij ontzettend veel leuke verhalen gehoord hadden van de verschillende boottripjes richting deze eilandengroep, kozen wij voor de New Horizon. Een zeilschip waar wij met 31 vakantiegangers en 5 crewleden de volgende 3 dagen zouden doorbrengen.

De volgende middag om 15.00 vertrokken richting het hoofdeiland van de whitsundays. Dit was ongeveer 2uurtjes varen vanuit de haven. Met de wind in de zeilen en het niet te warme weer was het de eerste dag heerlijk vertoeven op de boot. In de avond een heerlijke maaltijd gegeten die door de vrouwelijke chef werd bereid. Makreel met aardappelpuree en een maaltijdsalade stond er vanavond op het menu. Helaas was de volgende dag pas het grote spektakel en kozen de meeste vakantiegangers inclusief martin enwouter ervoor om vroeg het bedje in te duiken.

De volgende dag om 07.00 werden we het bed uitgetrild door het anker. Natuurlijk lagen uitgerekend wij met ons hoofd bij de opslagruimte van het anker en dit maakte dus om 06.00 een eind aan onze heerlijke nacht. Nog even proberen door te slapen maar om 07.00 was het tijd om wakker te worden en werden we dus letterlijk het bed uitgeschreeuwd.

Aangekomen bij het volgende eiland was het het allemaal waard. Whiteheaven beach. Een prachtig stuk strand waar het zand ook echt wit is. Een Stingersuit aan en lekker het water in. Dit pak zorgt ervoor dat je door diezelfde roggen waar Steve Irwin door vermoord niet gestoken kan worden. Tevens beschermt dit pak je ook tegen eventuele kwallen. we hebben 10tallen van deze roggen in het helderblauwe water gezien. Samen met Maaike, Eline en Bas ( leren kennen op de boot ) hier een aantal leuke foto's van gemaakt. Natuurlijk ga ik die zo snel mogelijk proberen op de site te plaatsen.

Later diezelfde dag zijn we vertrokken met de New Horizon naar een andere baai. Hier had je ongeveer 3 uur de tijd om lekker in het water te drijven, te snorkelen of ( als je wilde ) te duiken. Martin en ik wilde erg graag duiken in het Great Barrier reaf; dus kozen ervoor om onze gratis duik te doen. Op 9meter diepte geweest en heerlijk tussen de 100den kleurrijke vissen en het prachtige koraal gezwommen.

Dit smaakte naar meer en het de volgende dag nog een keer geprobeerd. Bij martin ging het allemaal uitstekend en vond deze duik zelfs mooier dat de vorige. Wouter kon zijn oren helaas niet klaren na 2meter diepte en koos dus voor de veilige weg door lekker te gaan snorkelen. Als afsluitende lunch een heerlijke hotdog gegeten en om 1uur smiddags weer met beide voeten op het droge.

Het 3tal nederlanders dat ik al eerder noemde in mijn verhaal hadden als planning om 15oktober in Alice Springs te zijn.( Hier heb je een aantal bezienswaardigheden die wij later deze week zullen gaan bekijken ). Wij willen dus ook proberen om hier deze datum aan te komen. Maar daarvoor wilden wij eerst nog samen met mijn ( wouter) vriendinnetje(laura) en haar reispartner(Narelle)naar Frasier Island gaan. Met alleen 2 slaapplekken en 4 personen zouden Laura en Wouter in de natuur slapen. Onderweg met de pond van het vaste land richting Frasier Island had wouter nog dolfijnen gezien. De rest had dit net gemist. Aangekomen op frasier Island moesten wij nog 70km rijden naar onze eerste slaapplek. 70km rijden lijkt niet zo heel veel maar op Frasier Island rijd je over het strand. Aan de linkerkant bomen en bos en aan de rechter kant de woeste golven. Erg cool!

Op de eerste camping vroeg Laura en ik een paar Australiers om een zeil zodat wij een tentje konden maken. Voordat wij het wisten hadden 2 mannen een volledig tent voor ons geimproviseerd. Heerlijk geslapen!

De volgende dag lekker offroad gereden richting een meertje. In dit meertje kan je met je voeten dobberen terwijl ze worden schoongegeten door de visjes. Een leuke verrassing voor ons waren de vele schildpadden die in dit water zaten. Erg leuk om te zien. Na hier een tijdje gezellig gezeten te hebben wilden wij voor het donker bij de volgende camping zijn. Onze tent was hier wat minder geslaagd maar even effectief.

De volgende dag werd het slechter weer. buien naderden Frasier Island en in de open lucht slapen vonden wij geen geslaagd plan. Een dagje eerder dus terug naar het vaste land. Terug naar Bundaberg waar we de dames weer hadden afgezet. De volgende dag zouden we richting Alice Springs vertrekken ( 2400KM ).

Deze reis zal ik in het volgende verhaal samen met de bevindingen en gebeurtenissen van Alice Springs toelichten. Voor de liefhebbers ( Een lekker band in de woestijn is niet chill!! )

mission beach - cape tribulation - mossmann - port douglas

Maarweer een uitgebreider verhaaltje die bij de nieuwe foto's past!

Vanuit Bowen zijn er naar mission beach gereden zoals jullie al wisten. Wouter heeft in de nacht 120km gereden en toen een slaapplaats gezocht. Martin lag al een beetje te slapen in de auto maar werd wakker toen ik de highway afging. Hier zagen wij een bord met camping en hadden de auto neergezet. Op zoek naar de receptie! Niet gevonden dus toen maar gewoon de auto ombouwen tot bed en heerlijk liggen tukken tot half 9 de volgende ochtend. Nog steeds niets van iemand gehoort over betalen etc.. dus maar gaan douchen tandjes poetsen en richting mission beach. Heerlijk zo een gratis overnachting

Om 12uur reden we langs een bordje ( national parc bowling ) dus wij dachten we gaan even een kijkje nemen. Hier was eenmooie billabong maar geen zwembroek mee dus alleen een paar fototjes gemaakt.weer terug naar de auto om zwemspullen te halen.Martin doet de deur op slot en vergeet de sleutel uit de auto te halen! onszelf buitengesloten! Gelukkig isons achterruit niet al te stabiel dus deze met de nodige moeite eruit kunnen slopen naar binnen kunnen kruipen, de sleutel pakken en het achterruit steviger erin terug zetten dan voor dit ongelukje. Onder het motto 'Elk nadeel heeft zijn voordeel'

snel doorgereden naar missionbeach waar wij om 1600uur op de camping aankwamen. Inchecken, de auto parkeren, even naar de wc voordat we naar de skydive-organisatie gaan.loopik terug naar buiten zie ik martin praten met 1 van onze reisgenootjes waarmee we vanuit amsterdam naar sydney waren gereisd!die avond deskydive geboekt enmet zijn 4en ( martin,wouter,claire en caroline) uit eten geweest. Vroeg naar bed want de volgende ochtend om 07.15 werd wouter opgehaaldvoor het skydiven!

Om 07.15 precies stoptteeen wit busje voor mij neus. met op de zijkant ' Skydive aussie' en binnenin lege stoelen. De bestuurder verzekerde mij gelukkig dat ik niet alleen was, dus we zouden met zijn 5en de eerste sprong doen

een kleine uitleg en hopsakee het vliegtuig in ( overal is foto en video materiaal van helaas kan ik dat niet op de computer zetten ) na een vlucht over het tropisch regenwoudover het strand naar de zee zijn webinnen 20min op4300meter hoogte.

Rode lampje :Bril op, en vast zetten aan mijn instructeur.
gele lampje : Deur open.
groene lampje : Springen!!!!

Met een snelheid van 240/260 km per uur val je uit een vliegtuig. De eerste 6 sec ben je aan het tollen daarna armen uit elkaar en genieten! Een vrije val van meer dan 60 seconden tot gevolg. Geen achtbaan die hieraan kan tippen! De combinatie van het groene regenwoud, het parelwitte strand en de prachtig blauwe zee maken deze skydive de mooiste van Australie. Parachute open en nog 6minuten genieten van het uitzicht. Door de wolken heen ( nee je wordt niet nat als je door een wolk heen vliegt ). Met afsluiting een beachlanding. Iedereen kwam heerlijk rustig neer behalve ik. Instructeur gleed weg met zijn voet en we vielen vol op onze kont. Maargoed toch nog een zachte landing als je ervan uit gaat dat je net 4300meter naar beneden bent gestort.

Diezelfde dag gelijk naar cape turbulation gereden. met de veerboot over een door krokodillen begeven rivier gevaren. Aangekomen in het echte regenwoud! Hier een slang(1.5meter) en een leguaan(2meter) gezien. daarna met een leuke groep die we van de camping hebben leren kennen naar een billabong geweest. (Dit is een soort van beekje in een zoetwater rivier van het water dat van de bergen afstroomt) Water ongeveer 1.5 meter diep en dan een paar diepere stukjes van ongeveer 2meter. Als je de foto's ziet krijg je een beetje een idee van hoe alles eruit ziet.

hier nog 1 nachtje op de camping blijven slapen en toen weer terug gegaan naar het zuiden.. Jaja na 6 weken noordelijk gereden te hebben gaan we omdraaien om uiteindelijk het binnenland in te kunnen trekken.

op de terugweg nog een krokodillentour gedaan. hier hebben we 4 echte krokodillen gezien en dat kleine vleermuisje op de foto's. De gids had een heleboel leuke informatie over de mangrove en het tropisch regenwoud. zoals een tarantula die mensen expres in huis hebben zodat zij al het ongedierte in huis opeten. Persoonlijk laat ik liever een verdelger komen.

inmiddels zijn we bij mossmann een nacht gebleven. Hier hebben we wederom in een zoetwaterrivier gezwommen. Hier leven de aboriginals in een soort van kleine huisjes gemaakt door de overheid.,. Het best te omschrijven als de asielzoekerswoningen in ons land!

ook hier zijn een aantal foto's van gemaakt. Zoals je ziet staan wij op de rotsen.

Inmiddels aangekomen in port douglas waar wij zouden gaan snorkelen en duiken bij het great barrier reaf ( het mooiste rif ter wereld ). Helaas is het prijskaartje hier een beetje te duur van. Daarom slaan wij het duiken over in Port douglas en gaan we snorkelen bij de White Sundays. Deze eilandengroep is de volgende trip die we wsl over 2/3 dagen gaan doen. Hier zit snorkelen namelijk al bij inbegrepen en soms krijg je ook een gratis duik!

nou groetjes van martin en wouter en je hoort snel weer van ons ;)

zoals eerder gezegd! Niets staat vast!!

Omdat bowen zo een saai boeren gehucht was hebben martin en ik besloten om verder te reizen en in Nederland weer vol aan het werk te gaan

Daarom vanochtend naar mission beach gereden waar wouter morgen vanaf 4300 meter uit een vliegtuigje gaat springen in de hoop dat de touwtjes hun werk doen. Een vrije val van van meer dan 60sec. Moet je toch een keer gedaan hebben he!!

Verder is hier in de buurt geen telefoonontvangst dus kan helaas niet gebeld worden of zelf even bellen.

( sorry trainer!! toch alle vertrouwen in jullie vandaag )

Verders vanwege onze wijziging in de planning zullen we dus heel australië eerder gedaan hebben dan gepland. Hierdoor zullen wij dus ook eerder naar huis komen zodat martin bij de 50ste verjaardag van papa kan zijn en wouter zijn voetbalteam de nacompetitie door kan slepen op naar de 3de klasse. ( 2/3de week februari)

Verders vandaag echt het regenwoud ingereden. Hobbelige wegen met overal waarschuwingsborden van overstekende struisvogels/kalkoenen/walibi's/kangaroes en koala's. Als je op het strand staat zie je aan de ene kant een hele mooie zee met hier en daar een eilandje. Draai je je om zie het tropisch regenwoud. overal bomen bergen bossen.

Hier een camping zoeken om te overnachten, komen we onze oude reisgenootjes weer tegen. claire en caroline. met hen zullen wij morgen na het skydiven ( als ik nog leef ) naar boven reizen. Geen idee hoe het heet maar de dames leken dat leuk. Wij volgen.

Een kort maar krachtig verhaaltje.

tot snel!!

Werken in Bowen!

Na lang werk gezocht te hebben in Airlie Beach nog steeds niets gevonden. Martin had de moed al eerder opgegeven en is samen met Ineke ( friese dame) 75km noordelijker gereden naar Bowen. Hier vrijwel direct een baan gekregen als Fruitplukker. Tomaten, tomaten en nog eens tomaten!! Te veel tomaten. Links tomaten rechts tomaten. Overal alleen maar tomaten!

Maargoed zij verdienden 17dollar per uur en dat was dus voor Wouter en Siara de reden om ook die kant op te gaan. Wij ons inschrijven. 2 weken vooruit moeten betalen zodat je niet zomaar kan stoppen. Opzich geen probleem aangezien wij echt werk nodig hadden.

Martin gaf al aan dat het zwaar maar goed betaald werk was. Martin heeft nu 5dagen gewerkt en besloten aangezien zijn knieen het er niet helemaal mee eens zijn er ook mee te stoppen. Gister was dus zijn laatste dag. ( de huisbaas weet dit nog niet )

Wouter zijn eerste werkdag zag er wat minder rozekleurig uit; Na om 5uur op staan, een stevig ontbijt en 25min in de bus kwamen dezelfde visioenen en tv fragmenten voorbij die mij ooit bij de Amerikaanse geschiedenis ( hoofdstuk 7 ) Slavernij werden voor gedragen. Even doorbijten een muziekje in en fruitplukken. Na 9uur werk en een team van 6 personen kwam ik erachter dat ik op dat moment 72Dollar had verdiend. Ik liep naar onze leidinggevende toe gaf hem mijn lege emmer en vertelde hem dat het leven te kort was voor deze onzin en liep weg.

De volgende dag om 14.00uur ging mijn telefoon. Micheal stond er in mijn schermpje ( eigenaar van het restaurant, bar, hotel aan de overkant van de weg) Of ik kon werken. Waarop ik vroeg ' nu' ? 10min later was ik glazenhaler tegen een loon van 22dollar per uur. 11uur later mocht ik de dag afsluiten met een contract en een heerlijk geimporteerd biertje uit ons koude kikkerlandje. Hopelijk vandaag weer aan de slag.

Martin zal vanaf maandag verder gaan zoeken naar een baan als electricien of schoonmaakhulp etc.. Opzich maakt het niet echt uit wat je doet.. Als je maar geld verdient en je lichaam er niet van kapot gaat.

In dit dorpje blijven we zeker 2 maanden zwoegen. Daardoor zullen er ook wat minder verhalen geschreven gaan worden. Met een goed spaarcentje de rest van Australie doorreizen en dan als topje van de ijsberg gaat Wouter voor een 460dollar ( 300euro ) ongeveer 10dagen vertoeven op de Fiji-eilanden samen met Laura ( zijn vriendinnetje hier ontmoet ) Dit zijn echter nog wel openstaande plannen.

1 ding is zeker tijdens deze vakantie: Niets is zeker.. We zien wel waar onze Nissan Patrol ons brengt.

greatings! en hopelijk veel reacties

Wouter & Martin

FOTO'S

DAMES EN HEREN!

ER STAAN EINDELIJK FOTO'S OP DEZE SITE!!! ALLEMAAL KIJKEN !!! ALLEMAAL REAGEREN.

dikke kus